Już zapraszamy na Festyn Rodzinny "Solidarności" Więcej informacji

Arrow up
Arrow down
Witryna wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Pliki te pozwalają rozpoznać urządzenie Użytkownika i wyświetlić stronę internetową dostosowaną do indywidualnych preferencji. Możesz włączyć/wyłączyć obsługę mechanizmu cookies w swojej przeglądarce.
0
0
0
s2smodern

Poddawany szerokiej dyskusji wyrok Trybunału Konstytucyjnego wymaga poświęcenia kilku zdań zakresowi znaczeniowemu pojęcia "pracownik", jakie obecnie obowiązuje na gruncie polskich przepisów, a które będzie musiało zostać rozszerzone po wyroku TK.
Pojęcie to przede wszystkim zdefiniowane zostało w treści art. 2 Kodeksu pracy: za pracownika uznaje się osobę zatrudnioną na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę.
Na gruncie prawa europejskiego dostrzegalną jest tendencja do ujednolicania zakresu znaczeniowego definicji pracownika w ustawodawstwach krajowych. Europejski Trybunał Sprawiedliwości zwraca szczególną uwagę na potrzebę jednolitej interpretacji pojęcia pracownika, wskazując przy tym trzy zasadnicze cechy, które charakteryzują status pracownika:
1) świadczenie pracy na rzecz innej osoby
2) podporządkowanie
3) wynagrodzenie.
Widzimy zatem iż na gruncie prawa wspólnotowego zakres znaczeniowy pojęcia pracownika jest szerszy niż zakres podmiotowy, określony normą art. 2 Kp.
Powszechnie uważa się, pomimo iż przepis art. 2 Kp nie określa tego wprost, iż pracownikiem może być tylko i wyłącznie osoba fizyczna, co koreluje z zasadą osobistego świadczenia pracy przez pracowników. Aby więc osoba fizyczna mogła uzyskać status pracownika, musi jeszcze legitymować się zdolnością do bycia pracownikiem. Tutaj z odpowiedzią przychodzi zapis art. 22 Kp, który stanowi, iż pracownikiem może być osoba, która ukończyła 18 lat.
Należy jednak zasygnalizować, iż na warunkach określonych w dziale dziewiątym Kp pracownikiem może być też osoba, która nie ukończyła 18 lat, a także osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych.
Wyróżnić zatem możemy osoby, które:
1) ukończyły 18 lat
2) ukończyły 16 lat, a nie ukończyły 18 lat
3) nie ukończyły 16 lat.

Po 18. roku życia
Osoby fizyczne, które ukończyły 18 lat, posiadają przymiot bycia pracownikiem, który nie jest dodatkowo obwarowywany innymi przesłankami, ani też przepisy prawa nie ograniczają możliwości wykonywania rodzajów prac przez takie osoby.

W wieku 16-18 lat
Osoby, które ukończyły 16 lat (15 lat - od 1 września 2018 r.), aczkolwiek nie mają jeszcze 18 lat, nazywamy młodocianymi. Posiadanie młodocianego nie jest elementem wystarczającym do podjęcia zatrudnienia w ramach stosunku pracy. Wymaga się, aby osoba taka ukończyła dodatkowo co najmniej gimnazjum, jak również aby przedstawiła świadectwo lekarskie, potwierdzające, że dana praca nie zagraża jej zdrowiu. Młodociany może zawrzeć umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego bądź tez przy wykonywaniu prac lekkich.

Przed ukończeniem 16 lat
Osoby, które nie ukończyły 16 lat, mogą być zatrudnione tylko w wyjątkowych sytuacjach. Kwestie te szeroko ujęte zostały w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 5 grudnia 2002 r. Zgodnie z tymi przepisami osoby, które nie ukończyły 16 lat, a które ukończyły gimnazjum mogą być zatrudnione w oparciu o umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego w formie nauki zawodu. Osoby nie posiadające 16 lat, które dodatkowo nie ukończyły gimnazjum, mogą być zatrudnione na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego w formie przyuczenia do wykonywania określonej pracy. Powyższe przypadki obwarowane są dodatkowo koniecznością wyrażenia zgody na powyższe przez przedstawiciela ustawowego lub opiekuna takiej osoby, przedstawieniem stosownego zaświadczenia lekarskiego ,stwierdzającego, że praca danego rodzaju nie zagraża zdrowiu kandydata, koniecznym jest również przedstawienie opinii psychologiczno-pedagogicznej.
Kolejnym wyjątkiem jest art. 304(5) Kp, który stanowi, iż wykonywanie pracy lub innych zajęć zarobkowych przez dziecko do ukończenia przez nie 16 roku życia jest dozwolone wyłącznie na rzecz podmiotu prowadzącego działalność kulturalną, artystyczną, sportową lub reklamową i wymaga uprzedniej zgody przedstawiciela ustawowego lub opiekuna tego dziecka, a także zezwolenia właściwego inspektora pracy.
Reasumując, uznać należy, iż definicja pracownika obowiązująca na gruncie polskiego ustawodawstwa pracy wyrażona w art. 2 Kp, pomimo tego, iż przepis przy wstępnej analizie wydaje się być czytelnym i zrozumiały, jednak w praktyce i w zestawieniu z całym porządkiem prawnym jest definicją, która nasuwa szereg wątpliwości interpretacyjnych.

popiersie warszyca cegielka 190

solidarni dla solidarnych

2017 07 27 gs368
Adres mailowy redakcji:
gazetasolidarna@gmail.com

Wizyty 209097